Stworzę cię

 

Stworzę cię

wykuję w białym marmurze

od stóp do welonu

i usta wypoleruję

aż uśmiechniesz się

gotowa do lotu w błękicie nieba

i rozwiniesz skrzydła –

wtedy zwalę cokół…

 

[poezja © Krzysztof Alexandrowicz, 2006]

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.

%d bloggers like this: