Zobaczyć naprawdę – Antoine de Saint-Exupéry

 

Nie znam właściwej wartości życia ludzkiego, sprawiedliwości, zmartwienia. Nie wiem, co warta jest radość człowieka, ani co warta litość czy dobroć.

Życie gmatwa się w sprzecznościach, które trzeba rozplątywać, jak się da.

Byle przetrwać, byle tworzyć, byle wymienić swe znikome ciało…


Fatum jest tylko w nas – przychodzi chwila, kiedy się poznaje własną niemoc. Wtedy błędy pociągają nas jak otchłań…


Ważne jest, by zmierzać do celu, którego nie widać tak od razu.

Poznawać to zupełnie co innego niż rozkładać na poszczególne elementy i tłumaczyć. To poddać się wizji. Lecz żeby zobaczyć naprawdę, trzeba uczestniczyć!…


Nagłe olśnienie zdaje się czasem zmienić czyjś los.

Ale nagłe olśnienie jest tylko ujrzeniem długo przygotowywanej drogi…


Cywilizacja jest dziedzictwem wierzeń, zwyczajów i wiedzy, zdobytych powoli w ciągu wieków, które są jak drogi, ponieważ otwierają przed człowiekiem jego wewnętrzną przestrzeń.

Oczywiście ucieka się, wyrusza się w podróż w poszukiwaniu przestrzeni. Ale przestrzeni znaleźć nie można. Trzeba ją zbudować. I ucieczka nikogo nigdzie nie zaprowadziła.

Cywilizacja naprawdę bogata zaspokaja w pełni człowieka, nawet jeżeli nie rusza się on z miejsca…


Istnieję tylko o tyle, o ile czerpię soki ze źródeł moich własnych korzeni…


Czuję tajemniczą obecność duszy tej ziemi, właśnie tej, a nie innej…


Trzeba ocalić dziedzictwo duchowe, bez którego rasa będzie pozbawiona swego geniuszu. Trzeba ocalić rasę, bez której przepadnie dziedzictwo.

Pragnę, aby mój kraj istniał ze swą duszą i ciałem. By działać dla dobra mego kraju, muszę każdej chwili zmierzać w tym kierunku całą siłą mojej miłości.

Czujemy ciepło łączących nas więzów – oto dlaczego jesteśmy zwycięzcami…


Z cywilizacją jest jak ze zbożem. Zboże żywi człowieka, ale człowiek ocala zboże, przechowując w spichrzu ziarno na siew. Zapas ziarna przekazuje się jak dziedzictwo od jednego pokolenia zboża do drugiego…


W mojej cywilizacji człowiek, który się różni ode mnie, wcale mi nie przeszkadza, raczej mnie wzbogaca.

Drzewo wyraża się również w gałęziach, które nie są podobne do korzeni…


Antoine de Saint-Exupéry

 

[Antoine de Saint-Exupéry Nocny lot, 1931, IX s.36, XV s.58, Pilot wojenny, 1942, VII s.237-238, X s.246, XIV s.268-269, XXIII s.320, XXIV s.325, XXIV s.327-329, XXV s.333, XXV s.335, Kraków, 1971]

[publikowane w Newsweek.pl / Blog, 2011]

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.

%d bloggers like this: